حال خوب زندگی با حامی لاین

علل تعارض زناشویی و سبک های حل تعارض چیست؟

علل تعارش زناشویی و راهبردهای حل تعارض

علل بروز تعارضات زناشویی

تعارض زناشویی عبارت است از نارضایتی مهم و مداوم در رابطه که حداقل توسط یکی از زوجین تجربه می شود و این موضوع بر کارکرد زوج مؤثر بوده و منجر به اختلافات  دائمی می گردد.

بخش ملموس تعارضات، آن دسته از مسائل اساسی، واقعی و بسیار مشخصی هستند که نمی توان بر سر آن به سادگی به توافق رسید. این موارد بیش از آن که عامل دعوا باشند نشانه ی وجود آن هستند. تعارضات اصلی در ازدواج بر سر این مشکل هستند که چه کسی قدرت و کنترل را در زندگی در دست داشته باشد. موضوعات کنترل، حول محورهایی چون فضای شخصی، پول و فرزندان دور می زند و زوجین به جای مذاکره در مورد تفاوت های خود اغلب درگیر دعواهای برنده- بازنده بر سر این موضوعات می شوند

 علت عمده مشکلات زناشویی بیماری یکی از زوجین، بدرفتاری زن یا شوهر، اختلاف سطح تحصیلی زن و شوهر، عدم رضایت جنسی، عدم توافق اخلاقی زن و شوهر، دخالت اطرافیان، ازدواج در سنین پائین،  تفاوت سنی زیاد زن و شوهر، تعداد زیاد فرزندان و یا نداشتن فرزند، فقر و مشکلات اقتصادی، عدم تمکین زن،  ندادن نفقه توسط مرد،  تفاوت سنی زیاد زن و شوهر، خیانت، اعتیاد، ازدواج اجباری، اختلاف طبقاتی، ناآشنایی یا کوتاه بودن مدت آشنایی با همسر قبل از ازدواج، عدم تفاهم در گذراندن اوقات فراغت، بدبینی به همسر و عدم صداقت در ازدواج.

از سویی دیگر، غالباً روش برخورد با مشکلات بیش از خود مشکلات می تواند مسأله ساز باشد. تعارض یک جزء ناگزیر در ارتباطات انسانی است. افراد در رابطه با یکدیگر تفاوت دارند و همیشه با هم هماهنگ نیستند. هر چه زوجین به هم نزدیک تر می شوند این تفاوت ها ناگزیر منجر به برخی اختلاف نظرها خواهد شد. وجود اختلاف و تعارض در زندگی زناشویی، الزاما به معنی فقدان عشق نیست. اما در حقیقت اگر تعارض از راه های سالم مورد رسیدگی قرار گیرد و حل شود می تواند برای زوجین مفید باشند. نحوه برخورد زوجین با خشم و تعارض در رشد روابط آنها اهمیت حیاتی دارد. ارتباط یک زوج، بدون مهارت های حل مؤثر تعارض می تواند راکد شده و از سرزندگی آن کاسته شود. لذا لازم است که افراد در جهت حل مؤثر تعارض ها به بهبود مهارت های خود توجه کنند.

 

سبک های حل تعارض زناشویی

 

حل تعارض به انواع راهبردهای مدیریت تعارض اطلاق می شود که شخص تمایل دارد در وضعیت تعارضی از آن ها استفاده کند. همسران معمولا در هنگام مواجهه با تعارض و اختلاف به یکی از  پنج سبک زیر عمل می کنند. ویژگی های هر یک از این سبک ها به شرح ذیل است:

۱-سبک همکاری: این سبک مستلزم اهمیت دادن زیاد به نگرانی های خود و دیگران است. این سبک مستلزم تشریک مساعی بین دو طرف است. مثل گشودگی، مبادله اطلاعات، بررسی تفاوت ها و یا قبول برای هر دو نفر. افراد با استفاده از این سبک هم به مشارکت و هم به ابراز وجود می پردازند. بنابراین تعارض با توجه به تفاوت ها و جستجوی راه حل های جدید به صورت سازنده رفع می شود و در نهایت یک وضعیت برنده-برنده پیش می آید .

۲-سبک ملزم شده: این سبک مستلزم اهمیت پائین به نگرانی های خود و اهمیت دادن بالا به نگرانی های دیگران است. تلاش برای کاستن تفاوت ها و تاکید کردن بر اشتراکات به منظور راضی کردن دیگران.  همچنین از دیگر مشخصه های این سبک می توان به عدم ابراز وجود و مشارکت در حل تعارض اشاره نمود. در این سبک فرد توجه پائینی به وضعیت خود دارد. بنابراین تعارض به عنوان یک موقعیت بازنده- برنده دیده می شود.

۳-سبک مسلط: به وسیله اهمیت دادن زیاد به نگرانی های خود و اهمیت دادن پائین به نگرانی های دیگران مشخص می شود. در این سبک رفتار افراد تحمیل کننده است. فرد تلاش می کند به اهدافش دست یابد، بدون اینکه برای دیگران اهمیتی قائل شود. افراد در استفاده از  این سبک به وسیله مشارکت پائین و ابراز وجود شناخته می شوند. در این سبک یک وضعیت رقابتی برنده- بازنده پیش می آید.

۴-سبک مصالحه: در میان سایر سبک های حل تعارض، سبک مصالحه از  یک موضع میانه برخوردار است و با سطح متوسطی از اهمیت دادن به نگرانی های خود و دیگران مرتبط است. این سبک بر اساس یک استراتژی داد و ستد و بر اساس یک تصمیم گیری دو جانبه قابل قبول اتخاذ می شود و بیشتر هنگامی که هر دو نفر از امتیازات مساوی برخوردار باشند، از این سبک بهره می برند. این سبک هم مستلزم ابراز وجود و هم مشارکت است، اما از این نظر در مقایسه با سبک همکاری دارای شدت پائین تری است. بنابراین به این موقعیت به عنوان نه برنده- نه بازنده نگریسته می شود.

۵- سبک اجتنابی: با اهمیت دادن پائین به نگرانی های خود و دیگران مشخص می شود. این سبک معمولا با کناره گیری توام است و مسئولیت ها به دیگری واگذار می شود. دور ماندن از تعارض، چشم پوشی از عدم توافق، خونسرد بودن و خنثی باقی ماندن از دیگر ویژگی های این سبک است. افراد در این سبک به عدم مشارکت و عدم ابراز وجود می پردازند. بنا براین یک وضعیت بازنده- بازنده پیش می آید.

هیچ یک از سبک های حل تعارض به طور طبیعی بر دیگری برتری ندارد. هر یک در موقعیت های معین و نزد افراد مختلف دارای فواید و مضراتی است.  بطور خلاصه سبکهای حل تعارض در همسران را می توان اینگونه خلاصه کرد:

  • سبک حل تعارض اجتنابی: فقدان همکاری، فقدان قاطعیت
  • سبک حل تعارض ملزم شده: فقدان قاطعیت، همکاری
  • سبک حل تعارض مسلط: فقدان همکاری، قاطعیت
  • سبک حل تعارض همکاری: همکاری بالا، قاطعیت بالا
  • سبک حل تعارض مصالحه: همکاری متوسط، قاطعیت متوسط

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *